به گزارش حیات، دان بایری سردبیر سابق بخش اروپا، آفریقا و خاورمیانه خبرگزاری آسوشیتد پرس به اسرائیلی‌ها هشدار داد که اگر بنیامین نتانیاهو را انتخاب کنند در واقع به فساد، چنددستگی اجتماعی، گسترش فقر و انزوای اسرائیل در صحنه بین المللی رای داده‌اند.

او در مقاله‌ای که امروز جمعه در روزنامه معاریو منتشر شد، آورده است: به ندرت می‌توان توجیهی واضح و شفاف منفی برای عدم رای دادن به یک نامزد در انتخابات آنگونه که اکنون برای بنیامین نتانیاهو وجود دارد پیدا کرد.

بنیامین نتانیاهو دارای کارنامه فاجعه باری است، از شکست ۷ اکتبر(طوفان الاقصی) گرفته تا تسلیم و کرنش کامل در مقابل احزاب حریدی و معافیت نظامی آنها، جلوگیری از تشکیل کمیته حقیقت یاب دولتی برای بررسی دلایل شکست ۷ اکتبر که سبب شد تجربه اندوزی خاصی از این واقعه شکل نگیرد، حمله به ساختارهای امنیتی و قضائی، تلاش هایش برای قبضه کردن کامل قدرت، رسوایی فساد و رشوه و شکست هایش در جنگ‌هایی که آنها را به جنگ‌های پر هزینه و عاری از پیروزی راهبردی بخشی از این کارنامه است.

نویسنده در ادامه نوشت: پیامی که از این کارنامه برمی‌آید، مستلزم حمله‌ای تبلیغاتی و شدید است، اما مخالفان راه احتیاط و خویشتن‌داری را انتخاب کرده‌اند. به نظر می‌رسد رهبران آنها نگران‌ هستند که حمله به نتانیاهو سبب دل‌زدگی حامیان او شود؛ همان کسانی که امیدوارند آنها را به سوی خود جذب کنند. نتیجه، طبیعتاً، کاهش فاصله در نظرسنجی‌هاست.

اصرار آویگدور لیبرمن بر تحریم احزاب عربی، این خطر را تشدید می‌کند. اگر او از پذیرش حمایت پارلمانی آنها که از پیش و بدون هیچ چشم‌داشتی ارائه شده است، خودداری کند، مانع برکناری نتانیاهو خواهد شد؛ آن هم با وجود برخورداری مخالفان او از اکثریت در کنست. این وضعیتی ناامیدکننده است که از خطری قریب‌الوقوع برای امنیت اسرائیل حکایت دارد.

اسرائیل با احتمال واقعی اعمال تحریم‌های اقتصادی بین‌المللی روبروست؛ تحریم‌هایی که بسیار زودتر از آنچه بیشتر اسرائیلی‌ها تصور می‌کنند، اعمال خواهد شد.

این روند تقریباً بلافاصله از اروپا، یعنی شریک تجاری اصلی اسرائیل، آغاز خواهد شد و در ایالات متحده نیز در آستانه انتخابات سال ۲۰۲۸ شتاب خواهد گرفت؛ انتخاباتی که در آن اسرائیل تحت رهبری نتانیاهو در کانون توجه قرار خواهد داشت. این روند شامل توقف تدریجی کمک‌های امنیتی و پایان دادن به سلطه سیاسی اسرائیل در شورای امنیت خواهد بود. در نتیجه، این وضعیت یادآور نحوه برخورد با آفریقای جنوبی در دوران نظام آپارتاید خواهد شد.

نویسنده بعد از آن اعتراف کرد: همان‌طور که می‌دانیم، دیگر اکثریت مردم آمریکا از اسرائیل حمایت نمی‌کنند، بلکه با فلسطینی‌ها همدلی دارند. همچنین جنبشی گسترده در داخل حزب دموکرات در حال شکل‌گیری است که خواستار ممنوعیت فروش سلاح است؛ اقدامی که ممکن است سنا ظرف چند ماه پس از انتخابات میان‌دوره‌ای بتواند آن را تصویب کند. این بدان معناست که اسرائیل دیگر نخواهد توانست مانند آنچه از ۷ اکتبر انجام داده است، جنگ‌ها را آغاز کند و مدت آن‌ها را طولانی کند.

پیامدهای این وضعیت شامل کاهش ارزش شیکل، افزایش قیمت واردات، افت سرمایه‌گذاری‌ها، از دست رفتن بازارهای صادراتی، افزایش هزینه‌های تأمین مالی و تشدید مشکلات شرکت‌ها، بانک‌ها و دانشگاه‌های اسرائیل خواهد بود؛ وضعیتی که ممکن است به وخامت اقتصادی گسترده‌ای در این سرزمین منجر شود. دامنه اقداماتی که انگلیس، فرانسه و کانادا علیه فعالیت‌های شهرک‌سازی و خشونت شهرک‌نشینان اتخاذ کرده‌اند، گسترش خواهد یافت و هر طرفی را که با شهرک‌ها مراوده تجاری داشته باشد، از جمله بانک‌های اسرائیلی، دربر خواهد گرفت.

در بخش دیگری از مقاله هم آمده است: اسرائیل چگونه به این مرحله رسید؟ برخی جنگ ویرانگر غزه را مقصر می‌دانند و در واقع، این جنگ عامل اصلی‌ای بود که به اهرم فشاری مؤثر در دست دشمنان اسرائیل تبدیل شد. من پس از هفتم اکتبر از برکناری حماس از قدرت حمایت کردم، اما شکست اسرائیل در تدوین چارچوبی معتبر برای حفاظت از غیرنظامیان، اداره غزه در روز پس از جنگ و همکاری بین‌المللی، آسیب شدیدی به جایگاهش وارد کرده و هدیه‌ای ارزشمند به مافیای جهانیِ یهودستیز داده است؛ مافیایی که آماده بود اسرائیل را به ارتکاب «نسل‌کشی» متهم کند.

اما علت اصلی، در گذشته و اکنون، کرانه باختری بوده است. اسرائیل نمی‌تواند میلیون‌ها فلسطینی را تا ابد بدون اعطای استقلال یا حقوق سیاسی برابر به آنها تحت حاکمیت خود نگه دارد و در عین حال انتظار داشته باشد که جهان دموکراتیک این وضعیت را بپذیرد.

در پایان این مطلب آمده است: سه‌شنبه آینده(روز انتخابات کنست)، به شما توصیه می‌کنم از عقل خود استفاده کنید. من می‌اندیشم، پس همچنان به حیات خود ادامه خواهم داد.